Wiedza zostaje.
Decyzje mają
podstawy.

BiEN to Bitemporal Evidence Network. „Bi” oznacza Bitemporal: dwa wymiary czasu, czyli kiedy informacja obowiązywała i kiedy organizacja się o niej dowiedziała. „E” to Evidence: dowody i źródła stojące za twierdzeniami. „N” to Network: sieć powiązań między faktami, ludźmi, podmiotami i decyzjami. Razem opisują pamięć organizacji, która zachowuje historię i pozwala sprawdzić podstawy wiedzy.

Nie. BiEN to koncepcja warstwy pamięci i dowodów, udostępnianej przez API. Czat może być jednym z interfejsów, ale sednem projektu jest trwały kontekst, źródła i relacje pomiędzy informacjami.

Dokument pozostaje źródłem. BiEN ma dodatkowo wyodrębniać twierdzenia, wiązać je z podmiotami i zdarzeniami oraz śledzić ich historię. Celem jest odtworzenie kontekstu, a nie samo znalezienie pliku.

W prezentowanej koncepcji BiEN proponuje, wyjaśnia i wskazuje podstawy. Zatwierdzenie oraz odpowiedzialność pozostają po stronie uprawnionych osób. Wniosek modelu nie powinien być traktowany jako dowód sam w sobie.

Tak. BiEN ma czerpać wiedzę nie tylko z plików, lecz także z aplikacji używanych w organizacji: systemów CRM, narzędzi do zarządzania projektami, poczty, komunikatorów i innych systemów biznesowych. Planowane integracje przez API i konektory mają łączyć te informacje we wspólny kontekst, z zachowaniem źródła i uprawnień dostępu. Organizacja wybierze, które aplikacje podłączyć i jakie dane udostępnić.

One również mają być źródłami wiedzy. Wiadomości głosowe, notatki audio i nagrania spotkań mają być transkrybowane, a zrzuty ekranu, skany, zdjęcia i materiały wideo analizowane pod kątem istotnych informacji. Wyodrębnione fakty mają zachowywać odniesienie do oryginalnego materiału i odpowiedniego fragmentu, tak aby można było sprawdzić ich kontekst.

BiEN projektujemy z myślą o lokalnym przetwarzaniu wrażliwych danych, w infrastrukturze kontrolowanej przez organizację. Warstwa ochrony prywatności ma usuwać zbędne dane identyfikujące lub zastępować je identyfikatorami przed dalszą analizą, a ewentualne użycie usług zewnętrznych podlegać zasadom ustalonym przez organizację. Tam, gdzie trzeba zachować możliwość powiązania informacji z osobą lub źródłem, mówimy o pseudonimizacji z kontrolą dostępu. Pełną anonimizację zakładamy tam, gdzie odtworzenie tożsamości nie jest potrzebne i można je skutecznie uniemożliwić.